Renner III. mhd. rennaere „Rennbube“, der die Pferde zu besorgen hat; oft = Bote, vgl. Klemp. „ronner“ (doch s. auch [Raginhart]).
Rensch s. [Ragan] (einst. K.).
Rent- s. [Rand].
Renz s. [Ragan] (einst. K.).
Reppert s. [Rad] (V.).
Repschläger III. niederd. Reifschläger, d. i. „Seiler“ — von got. raip, ahd. mhd. reif, niederd. rêp Seil; Faßreif, Ring.
Requard s. [Ric] (V.).
Ressel s. [Rad] (einst. K.).
Reth III. ahd. hriot „Sumpfgras“ s. [Ried].
FN. Rethfeld. Rethmeyer. Rethwisch.