Stall III. in ON.
Ableitung auf -er (oberd.):
Buchstaller; Eberstaller; Seestaller.
Stammler III. mhd. stamelaere, stemeler „Stammler“ (Heinrich der Stammler 1290); vgl. lat. Balbus.
FN. Stammler — Stämmler.
Standfest III. Satz-N. „stehe fest“. Jünger auch Stehfest.
STANG I. ahd. stanga, mhd. stange „Speerstange“ (got. stiggan „stechen“).
Einstämmige Kürzung Stang-.
Stange. Vklf. (l): Stengel. (l + n): Stenglin. (z): Stentzel.
Stange a) I. s. [Stang] b) III. vgl. Heinricus dictus Stange 1294.