STARC I. ahd. starah, mhd. starc „standhaltend, stark“.
FN. Starkhar: Sterker.
Starcman: Starkmann.
Starculf: Starklof.
Einstämmige Kürzung Starc-.
Starco: Starke; Starck — Stärke; Sterck. — Vklf. (l): Starkel.
Stark-, Stärk- s. [Starc].
Statius s. [Eustathius].
-stätter s. [Stadt].
Stattmeyer III. = Stadelmeyer s. [Stadel].