Eine hübsche persische Variante steht bei Kuka, S. 186, Nr. 96.
16. Sottisier, Nr. 247; Volksbuch, Nr. 16; Barker, S. 40 ff.; Nouri, S. 190; Tréfái, Nr. 16; Griechisch, Nr. 25; Serbisch, S. 39 und 168.
Von diesem Schwanke bringt beinahe jeder Herausgeber einen andern Text und der des serbischen Volksbuchs zweie; der hier mitgeteilte ist wohl die beste Fassung. Vgl. auch Nr. 177.
17. Volksbuch, Nr. 17; Barker, S. 41; Sottisier, Nr. 39; Tewfik, Nr. 46; Tréfái, Nr. 18; Nawadir, S. 10 (Basset RTP, XVII, S. 484); Griechisch, Nr. 26; Serbisch, S. 129 und 42; Kroatisch, S. 17.
18. Volksbuch, Nr. 18; Barker, S. 41 ff.; Sottisier, Nr. 40; Tewfik, Nr. 47; Nouri, S. 206; Tréfái, Nr. 19; Nawadir, S. 14; Griechisch, Nr. 27; Serbisch. S. 166 ff. und 27; Kroatisch, S. 17.
Gazeau, S. 196 ff.; Hartmann, S. 163; Basset in der RTP, XI, S. 496 ff.; Horn, S. 69 (eine ältere Version steht bei Zakani).
19. Volksbuch, Nr. 19; Barker, S. 42; Sottisier, Nr. 35; Tewfik, Nr. 23; Tréfái, Nr. 20; Nawadir, S. 14; Griechisch Nr. 153; Serbisch, S. 35; Kroatisch S. 9.
Vgl. dazu die 39. Facetie im Philogelos, besonders mit der dort, S. 14, unter dem Striche gegebenen Lesart:
Σχολαστικοὶ δύο ὁμοῦ ἐβάδιζον. ἰδὼν δὲ αὐτῶν ὁ εἶς μέλαινα ὄρνιν, εἶπεν· ἀδελφὲ, ἴσως ταύτης ὁ ἀλέκτωρ ἀπέθανε· καὶ διὰ τοῦτο μέλαινα ἐνεδύσατο.
20. Volksbuch, Nr. 20; Barker, S. 42 ff.; Sottisier, Nr. 55; Tewfik, Nr. 33; Tréfái, Nr. 21; Nawadir, S. 14; Griechisch, Nr. 137; Serbisch, S. 14; Kroatisch S. 13. S. oben Nr. 11.