adieu schoon rosebloeme!
daer moet ghescheiden sijn,
hent dat ic weder come
die liefste, soudt ghi sijn,
dat herte in minen live
dat hoort jo altijt dijn.’
Weimar. Hs. 1537. Nr. 10.—Hs. 2, 1. empfanngen (gaen houwen)—2, 6. mien (haer)—2, 7. fangen (ontf.)—4, 5. emanntz (ieman)—5, 2. woe (hoe)— sonns ser (so hart)—5, 7. des (dat).
¶ 3, 4. met des, met dat, unterdessen—6, 5. hent, bis.