1‘Den dach en wil niet verborghen sijn,
het is schoon dach, dat dunket mi.
mer wie verborghen heeft sijn lief,
hoe node ist dat si scheiden!’
2‘Wachter, nu laet uw schimpen sijn
ende laet hi slapen die alderliefste mijn!
een vingherlinc root sal ic u schinken,
wildi den dach niet melden.’
3‘Och meldic hem niet, rampsalich wijf,
het gaet den jonghelinc aen sijn lijf;