dat ghi blivet van rouwen doot,

daer en is niet meer dan een allein

die van minen rooskens root

plucken sal die bladerkijn.

ic hoop, hi sal noch weder comen

die vervrout dat herte mijn.’

4‘Schone joncfrou, ghi sijt so stout

ende driest in uwen sin:

ic hebbe wel hogher berch sien dalen

dan oft uw toornken nederviel.’