dat geit di nich an’t Leben;
süh, Murjahn was’n steenolt Hund
un müß sick doch noch geben.
„Sonn Pott, sonn Stülp[155], — sonn Boom, sonn Block,
sonn Woar, mien Sähn, sonn Drüttel[156]!
Dat Hemd is nege[157] as de Rock, —
nu treck[158] ens aw dien Kittel!“
Un as ick dunn vespreken deer,
wat ick nu betern wull mie, —
doa langt he flink den Tagel[159] her