un slög för blind un dull mie.

„Süh, Wühr[160], mien Sähn, de sünd nich dühr,

dat künn mie doch bilur’n[161];

vespreken dohn de Eddellühr,

man hollen dohn de Bur’n!“ —

Ick blölkt lurrhals[162]. Dunn schreeg he: „Jung,

schrie driest to! Du schast blarren!

Unglück harr stets ’ne scharpe Tung,

un de perrt Pogg de quarren[163].

„So heet, as ick die dat upfüll,