dat wast nu sacht die marken!“ — —
Günd, achter de Blompütt
[170]
von
Johann Meyer.
Günd, achter de Blompütt, schreeg öwer de Strat,
Persepter[171] sin Döchder — dat is di en Staat!
Persepter sin Lischen, sin Witjen un Trin,
dree Deerns, als dree Rosen, künnt all dree all fri’n[172].
Wa hebbt se för Haar, — rein so blank un so glatt!
un Ogen[173], — de Swarte, als Aalbein so swatt[174],