Wô Reinke vorsichtigen sik bedachte unde dâr nâ ûtgink unde Brûnen mit vruntlîken wôrden wilkome hêt.
Dô Reinke sus des baren wôrde
nam unde ôk hôrde,
hê lôvede nicht gruntlik den wôrden stolt, 20
em was leide vor ein achterholt.
dô hê dat enkede hadde vornomen,
dat Brûn alleine was gekomen,
desto min hê dô vorschrak.
hê gink ût tô em unde sprak
‘ôm Brûne, wilkome môte gî wesen!