hê sprak ‘hôret mî, Brûn ôm! 10
recht hîr in dessem sulven bôm
is honniges mêr wan gî lœvet:
steket dâr in wol dêpe jûwe hœvet,
nemet nicht tô vele, dat is mîn rât,
jû mochte dâr anders af komen quât
in jûweme lîve, sît des bericht.’
Brûn sprak ‘Reinke, sorget nicht.
mêne gî, dat ik sî unvrôt?
mâte is tô allen dingen gût.’