Wenn se vör dat karspel[1115] treden 10
un tosamen sik bereden,
Marten heft de grötste eer;
he heft—schull Di’t nicht gefallen?—
eenen ganzen kop[1116] vör allen,
as wenn he de vaget[1117] weer.
Lat de andern fri wat seggen,
Marten weet it umbtoleggen[1118],
Marten is vörn düvel klok.
All de buer de möt wol swigen