seggen: ‘Marten, west willkamen!
ei, dorch Gott, lat uns tosamen,
lat uns in der dörnse[1149] gan!
Ei, kambt an, min goede Marten,
up een spilken in de karten
um een söslink int gelach,
edder ok na juw bedünken 10
um een krosken[1150] uttodrinken,
is it doch nu hilge dach[1151].’
Dann dorna lat mi man snaken,