neemt! it is juw vul wol günnt.’
Kombt he up Geert Lümmels köste[1154],
dat he Di eens gröten müste
mit een krosken edder kann,
so sprik: ‘ik heb wol vernamen!
juw drunk is mi sehr willkamen!
Marten, stöt juw nawer[1155] an!’
Wo lank wiltu noch so leven
un de schüfel alltit geven[1156]?