‘K weet neen beter tit to ramen[1159]:
umb den Silmaent[1160] lat em kamen,
dat’s noch seven weken lank;
länger deent it nicht to töven[1161],
eer he mocht uns noch bedröven
un gan eenen andern gank.
Man dat segg ik Di to vören:
lat neen jawort van Di hören,
eer Du Dinen Markbref[1162] hest.
dar kannt Du den schalk me dwingen, 10