‘dat ir den goden van ons klaget
end ons geflœket sô vele?
onheil hebbe, swe et hebben wele. 10
Vrouwe,’ sprac dat megedîn:
‘des ander rât enmach sîn,
des mœt man sich getrôsten.
ich love es got den hôsten,
dat he mich wale hât gewert,
des ich lange hân gegert
omb den edelen Troiân,