sî was dœ herre minnen

komen te lieven ende

ân alle missewende.

mekel was die hôtît

end dat gestœle dat was wît.

hêrlîke man’t dâ ane vienc.

der koninc dœ te diske gienc

end die vorsten edele

iegelîch an sîn gesedele,

arme ende rîke, 20