vor im sît Adâmes zît.
des wart sîn lob von wîben wît.
Aber sprach der knappe sân
dâ von ein lachen wart getân.
‘ay ritter guot, waz mahtu sîn?
du hâst sus manec vingerlîn
an dînen lîp gebunden,
dort oben unt hie unden.’ 10
aldâ begreif des knappen hant
swaz er îsers ame fürsten vant: