der fürste sprach ‘got hüete dîn.

ôwî wan wær dîn schœne mîn!

dir hete got den wunsch gegebn,

ob du mit witzen soldest lebn.

diu gotes kraft dir virre leit.’

die sîne und och er selbe reit,

unde gâhten harte balde

zeinem velde in dem walde.

dâ vant der gefüege

frôn Herzeloyden phlüege. 20