Dat was't jüst, entmodde em de Aulske, wat mi sau an't Harte beit, dat dat wual nich sau uutkuomen schall; dann wann miin siälge Jürgen nur siiner Kuulen wier vor'n Dag kümmt un heft man 'n half Hiemdekleid anne un de Kohklittesken, de dach wual iewen sau aarm sienen mag as icke, eer Joost'r met'n heelen uutkrupt, wat willt dann de Lüüe wual seggen. Ick mot mi baule daut schiämen, wann'k'r an denke; man wann mi uuse Herrgatt 't Liiwent sau lange günnen scholl un ick 'n dann met miine lammen Schuacken[14] man ichtens to packen kriigen kann, will'k em dach sachte in't Ahr flispern: Jürgen, sabaule du in'n Hiemel kümmst, daar wual al Viel uuser Aart Lüüe sienen schiölet un se di, wann't wahr is, wat uuse Heer P'stoor mi'n Sönndaage na diiner Bestaaunge siä: »Aarm odder riik, in'n Hiemel is Alles gliik,« — un daar harr he sa'n niggelk Waart bi, dat na miinen Begriepe up Platt wual saviel heeten scholl as: »Kumm un ett met us« — dann auck an'n Disk roopet, dann doo di man fründlick bedanken un segge du harrest Liifpiine un mogtest van Daage Nicks, ick will di dann in uusen eeren'n Hengelspotte, unnern Füürdooke wual stillkens wat to schulken[15] dat du nich verschmachtest; man den Schimp doo mi dach nich an, segg'k di, dat se sehet, dat du man 'n half Hiemdekleid anne hest. Du bist je all' siin Liewe 'n klooken Fent e wiesen un hest di jümmeran na wual to dreggen wüst, ick rieke met Gatt, du läst di daar buawen auck nich heel verblüffen; schliik di man all' in eene hen sau donne as du ichtens kannst met 'n Rüggen an de Müüren hier un wann se di segget, dat du Halt maaken schast, bliif'r dach met'n naakeden Meese faste anne staunen un dregge di man nich; dann schall'r met Gatt nin Minske wat van mierken, dat du man'n half Hiemdekleid anne hest un van achter to naaked bist; uuse leewe Herrgatt un siine Ümmelööpers mogden süß man ganz töörensk weeren un jaagen di'r stump uut; dann du weest wisse na wual uut'n Kinnerleersjahren, dat'r schriiwen steht: wel nin hachtiid'lk Kleid anne heft, de mag daar nich kuomen.
De P'stoor schleik sick hällekens van dannen, dann he woll der aulen Saabeltriine siin Lachen nich sehn lauten. Man ick segge: dat mag me wual Pracherhauffarth, of »praule wi nich miie, sin wi aarme Lüüe« heeten.
[1] upfliggen: ausstaffiren.
[2] Hiemdekleid: Todtenhemde.
[3] unners: während, indeß.
[4] van Achter to: hinten.
[5] heelen: ganzen, vollständigen.
[6] Bestaaunge: Beerdigung.
[7] Stool: Kanzel.
[8] van tovüüren: sonst.