Sintdessen passeer't daar auck diig're[6] Geschichten[7];
Ick will ju van Daage man Eene berichten,
Dann schiöl' ji dach seggen, dat harr'k nich e ment,
Dat's' in Schöppenstädt sauwiet al raaket[8] send.
Wann me dat van'n Windbüül vertellen häärde,
Scholl me meenen dat't auch wual sau'n Daamelschnack[9] wööre;
Dach is et verweums[10] un wahrhaftig e scheenen,
Miin Suöh'n heft't met eegenen Augen ansehnen[A].
»Een Buur harr sess Gäuse, de woll he sick fetten[11],
Drüm lööt he se in siinen Gausestall setten,
Dann woll he se schlachten un räukern un salten
Un ankuomen Winter den Kaul 'r met schmalten.
Se wöören nagraae al nett in 'n Tuage[12],
Süh daar harr't den Buuren alldach[13] baul' bedruagen
Un wöör' em apartige leig'r[14] met gaunen,
Harr he'r nin vernüftiget Insehn to daunen.
Een's Auwends siä d'Aulske: Ann'-M'rigge-Cathrine,
Wann du de Kohbeester hest foort un de Schwiine,
Dann gif auck den Gäusen wat in eeren Trag,
Uut'r ächtersten Balgen[15], dat weest du dach.
Man neffens[16] der Balgen, bi'n Waskelsteene[17],
Daar stönd nau 'ne andre, dat was jüst sau eene,
Darin harren se Kliggen[18] un Brannewiensdrank
Vor de Fierken-Suuge[19] tosett't[20], dann de was krank.
Des Naubers Jan-Hinnerk stönd achter[21] der Düüren,
De harr wat met Anne-M'ri-Triine to küüren[22];
Se schnack'den en Präusken[23] van düt un van dat,
Met des greip dat Lüüt[24] in et unrechte Fatt.
De Gäuse de lööten't sick nütte goot[25] schmecken,
Man baul' föngen s'an sick in'n Ströggsel to strecken,
Se tück'den[26] of wegg'den[27] nich Kopp un nich Been,
Dann se wöören verrecket, dat konn' me wual sehn. —
Et sprünk wier na'n Driibeen[28] un tröck siine Fissen[29],
Man Mooder de lüünsk'de[30] un fönk an to gissen[31]
Un konn sick nich biergen vor Niggelaut[32] un Niid,
Dann se dacht' manchs[33] nau geeren der aulen Tiid.
Wat woll di Jan-Hinnerk, ick konn't nich verstaunen?
De scholl mi de afschliet'nen Holsk'[34] wier upklaunen[35].
Föllt'r nich auck sau'n Käärn van Sünt-Annen bito[36]?
Tüs[37], hööt di vor de Jungens, et is na to froh!