Dat Lüüt harr's Muarens de Diösken toreet[38].
Un'n uutspier'gen[39] Namiddag Brauddeege[40] kniäet,
Daarvan was et möö, 't konn Nicks mehr beschicken
Un fönk achter'n Wocken[41] all'batt[42] an to nicken.
Un haujahnd'[43], un söcht'de[44]: O Jees, wat bin'k mööe!
Na'n Bedde gaun wöör' wual't Beste wat'k dääe;
Wat meene ji, Mooder, mogt' ick wual faarts[45] gaunen?
Dann konn'k Muaren froh saviel ehr wier upstaunen.
De Aulske siä: Jau Lüüt, 't schleit wiss'[46] gliiks niigen,
Du magst wual voran gaun, ick hebb'r Nicks tiigen;
Dach kiek eerst na ens na de Kögge un Schwiine,
Dann bist'e auck goot ... Gooe Nacht, Ann'-M'ri-Triine!
De Kögge un Schwiine de harr'n eer Genöögen,
Man bi den sess Gäusen daar gaf't wat to schwöögen[47]:
Wi bloodsk'aarmen Kinner, wau kuom' wi to Maute[48]!
O Jees-M'rigge-Joseph, de Gäuse sind daute. —
Dat gönk uuser Aulsken düür Marck un düür Knuacken,
Se harr sick wual leewer de Haare uutluacken[49];
Hier is niine Hülpe mehr, schregg'de de Fruu,
Wan kann't Een'n dach gaunen, wat maake wi nu?
Ach, Anne-M'ri-Triine, wann Vaader dat hääret,
Dann sin wi unglückelck, dann werd he verkehret,
Du weest wual, in'n Twiedunkeln nimmt he sick Eenen,
Wo he us dann todrink't, dat miöte wi sehnen.
Dat Wicht siä: Ick will s'in'n Messe tokleggen[50],
Dann schall'r nin Hahne of Hoon wier na kreggen,
Dann kiön' wi je seggen, de Voss harr' se haalt
Un wöör'r met ginten[51] to Bierge in dwaalt[52].
Dat gawwe[53] Bedenksel geföllt wual der Aulen,
Dach woll se auck geeren de Fieren behaulen;
Kumm to Lüüt, un spööt di[54], wi plückt' se eerst kahl
Un dann schmiit' wi se achter'et Huus in'n Aal[55].
Met 'n Ümmesehn's harr'n se'r de Fieren afrieten
Un de Gäuse na'r Riige in de Meßkuhlen schmieten;
Dach harrt' eer de Schreck af dat Waater e daunen,
De Daaen wöör'n baul' alle sess' wier upstaunen.
Un mööken sau'n unwiis Spektaakel d'r buuten.
Dat de Huusheere upstönd un keik düür de Ruuten[56]:
O Mooder, kumm kiek es, de Droos schla' mi daut,
Daar stahet sess Gäuse splint'r naaked un blaut!