[A] de Wuppup: die Bastschalmei.
Wualmeende Raut an ......
Gliik as nich blanke, schaarpe Mester[1]
Wahrteeken gooer Kuäcksken sind,
Un sick je auck bi eenen Hester[2]
De Düügte[3] up den Baark[4] nich gründ't;
Sau sind auck Viele, de'r liebet,
Getrüwwe Friggers, as't wual schint;
De, wann se Hand un Küßkens giewet,
Dach deep in'n Harten Schelme sind.
Se sind nich anners, as de Immen,
De baar met Räuwerie un Druugd'[5],
Den sööten Haanig to gewinnen,
An allen Bloomen lick't un suug't.
Se nasket, waar't sick icht's will föögen,
Un schnoop't sick bastens-satt un fuul
Un na genuatenen Vergnöögen
Treck't s'af, un — wisket sick dat Muul.
'n Haane bell't sick in, de Hööner
Siien alle siiner Lust Gewinn;
Sau will dat Mannsvolk auck de Deener
Van jeddern wackern Wichte siien.
Wual teinmal schwiärt' s' in eener Stunde:
»De Donner schlau, ick bin di trüü!«
Man meestig steht in'n Hartensgrunde,
Dat dat alldach e luagen sii.
De Eene denk't, wann man Dukaten
In Schiepeln bi der Uutstüür sind,
Dann schall de Ehstand wual geraaen
Un süß is't dach man Rauck un Wind.
Den Annern haaget raae Backen,
Un kralle Augen, schwarte Haar,
Un kann vor Schmacht wual nich es kacken.—
Wel sau 'nen nimmt, is dull un daar.
De Drüdde lät de Tiidt vergaunen
Un nüsselt in der Eensamkeet,
Bes he nich mehr dat Minnste Aunen
Van Leefde spüürt un van Geneet;
Un dann mag he et nich es seggen,
Wo he sick achter'n Ahren kleit,
Dat he, bi wainsken[6] Uäwerleggen,
De beste Jüügde sau verschleit.
Drüm, Lüüt, wullt du den Rechten fangen,
Besüh di wual, wat du bedrifst,
Dat du nich an 'n Tünt[7] behangen
Un Liewenslank bedruagen blifst.
Beprööwe[8] eerst de licksken[9] Gäste,
Dat du van de, daar du met frigg'st
Un haaseleerst, to gooer Leste
Man nich den allerleigsten krigst. —
[1] Mester: Messer.