Een Keerl schleik an de Lüü' heran,
De dröög'n Stock met'n Müssken d'ran,
Daarunner harr he'n Schellken maak't;
Wat dat scholl, bin'k nich achter raakt.
He gönk'r met bi Fruu un Mann
Un keik' se ganz barmhartig an;
Se stipp'den all' de Finger d'rin,
Ick stipp'de 'r miine auck met in.
Un as nu Alles uut scholl sien,
Dau kräup de Mann in de Tunn'n w'er in;
Dann föngen Alle, Fruu un Mann,
Wier jämmerlick to gröölen an.
'N ault Ribbett[8] stönd neig'st bi mi,
Dat fröög mi: Mann, wat jaape[9] ji
In düssen Gaddestempel 'rum?
Dat lät je aabelunwiis[10] dumm.
Ick segg'de: Fruu, ick kiek' mi blind,
Was dat dach all' vor Heerens sind,
De up der moojen haugen Hiil',
Sau'n Laarm bedriiw't, vor langer Wiil'?
Dau seggt' se mi: Du Dummerjan!
Wat ick di daarvan seggen kann:
Mus'kanten sind't, un auck wat Sänger;
Nu gah't met Gatt! un jaap't nich länger.
Unbekannt.
[1] Meen: Mayn.
[2] Lucht: Luft, Höhe.
[3] Häärens: Hörner.