Man kiiket auck es in dat Werthshuus henin,
Daar sitt in'n Gelaage 'n Süüpergesinn',
De Aarend, de Lübbert, de Joost un de Dübbert,
De Robbert, de Lappe, de Knobbert, de Tappe;
Wann de sick to proostet,
Dat flöckt sick, dat hoostet,
Dat ropt sick, dat klopp't sick, dat schregg't uäwerall,
As bölk'den vergrellede Ossen in'n Stall.
Na Middernacht kuom't se besuapen to Huus,
Dann kriiget de Wiiwer up'n Puckel den Gruuß;
Dann schlaa't se in Bieten[1] de Schötteln, de Näppe,
De Diske un Stööle, de Schreine un Schäppe;
Dat laarmet, dat zanket,
Dat joolet, dat anket,
Dat schleit sick, dat klei't sick, dat bitt sick tolest,
As fiirden de Düüwels in'r Höllen 'n Fest.
[1] in Bieten: in Stücke, entzwei.
Das Mädchen-Institut.
Jan, kiek dach, ens hier in 'et Fenster herin;
Daar sitt't di wat fiine Mamsellekens in;
Se segget, se leeren daar Fransk un Latiin,
Man't Meeste sall dach wual man Spieleri sien. —
Dat Eene, dat lachet, dat Andre dat gnittkert,
Dat Drüdde dat wippstert't, dat Veerde dat flittkert;
Dat flaaret, dat pluudert, dat schnaatert sau sehr,
Liifhaftig as wann't in'n Gausestall wöör.
Un Summe Summooren, dat sehe ick wual,
Vor uuse Greetliesken is dat nine School!
De graute Naut ümme de Finanzen
Un der Verfassung Schwierigkeit,
Läst sick, nu wi de Saak' in'n Ganzen
Beseht, as eene Kleenigkeit.
Heb' ick't nich alltiids seggt: »visito visitas!
Et blift alldach as et tovüüren was.«
Veel Kolonels, en onwyze Staaten,
Veel Kapteins, en weenig Soldaten,
Veel Vergaaderingen, en geene Decreeten,
Dat zyn zes Ding', die'n Land opvreten.