Dreggt up sin ’n Kopp ’n Kron,
Üm din leiw Mudding wegen
Möt wi em Ihr andon.
Mak apen du man sacht,
Ganz sacht dei Kamerdör,
Dor kannst em seihn in all sin Pracht
Hei steit an ’t Bedd bi ehr.
Sin linke Knakenhand hett
Hei up dei Stirn ehr leggt,
Hei swiggt — man nah den Kirchhoff wiest,