Un nu, leewe Frünn, lat uns dat nich blots hören, lat uns ok dornah dohn! Un so as uns’ Vöröllern 1426 in de Nikolaikark to Föhr dat maken, so lat uns hüt hier Tügnis aflegg’n vör uns’n Herrgodd sien Altor un vör alle Welt. Un dor frag ick jem nu:
Schall dat wohr wesen: wüllt jem tru un fast stahn to uns’ ole dütsche frees’sche Heimat?
Schall dat wohr wesen: »Tjüsch wan we wese aueral«?
so staht nu all op un reckt de Hand op to uns’n Herrgodd för sien hillige Altor un antwort’t: Ja, wi wüllt!
(De ganze Gemeen steiht op as een Mann:)
Ja, wi wüllt!
Un denn uns’ ole Freesenspruch: Lewwer duad as Slaav!
(De ganze Gemeen röppt lut:)
Lewwer duad üs Slaav!