Die rede erhorte der werde gast,

Da er lag bi der minneklichen,

Bi lieber brust an blanken armen;

Davon in slafe do gebrast.

Er sprach: ‚sol ich von hinna strichen?

O we, das můs Got erbarmen!‘

Beider sinne

Wurdent da verseret

(Das schůf fro Minne),