Kassen sä jo, ober he keek ne üm.
»Vergeew noch mol to, Kassen! Hür doch mol up! Heß min Koater ne sehn?«
»Soll ich deines Katers Hüter sein?« freug Kassen un keek ehr an, as wenn he ehr dull to wür.
»Ne, eulich! Heß em ne sehn?«
»Kiek ik no Katten? Ik hebb din Koater ne sehn! De sitt woll up 'n Böön!«
»Nee, nee, Kassen. Up 'n Böön is he ne. De is weg.«
Kassen dach: hex em doch wedder her! un meen:
»Dien Koater is di wegloopen?«
»Wegloopen? De löppt ne weg. Drullt is he mi!«
Kassen keek no Hamborg rup: