»Anner Week is de Doom, Sill,« sä he trurig. »Doar ward 'n barg Heiße mokt. Wokeen harr dat dacht!«
Sill leet em ne utsnacken.
»Snack ne so dwatsch,« schüll se, »kumm rin un drink 'n Taß Kaffee mit.«
Dat dä Kassen un höh sich in'n Stillen ober Sill, de noch jümmer söch un reep. Se keek allerwärts to, ober de Koater wür weg un bleef weg. He wull em mit seuken hilpen, sä Kassen toletzt un güng rut – ober de un seuken!
Middogs seh he Sill inne Höf rümstreupen un hür ehr: »Koater! Koater!« roopen.
Annern Dag söch se noch.
»Kassen, wat komm ik ok doch an.«
He nicküpp, ober he sä nix. He leet noch sinnig 'n poar Doog vergohn. To füng he bi lüttjen an mit ehr dorvon to snacken, wie trurig dat för ehr wür, so ganz alleen to husen. Un se kunn doch man 'n anner Katt nehmen.
Sill keek em an, as wenn he 'n Spleen kreen harr. Ober he mok 'n ganz trohartig Gesicht, as wenn he ne bit fief tillen kunn.
Poar Doog loater keem he wedder.