Kassen still sich an, as wenn he nix hürt harr. He wies wedder no't Foahrtwoater hin.
»Kumm doch mol rut, Sill,« reep he noch harter, »un kiek di bloß mol den grooten Steamkassen an. Wat dat förn Koloß is! Dat is jo woll de Ameriko! Wat förn Diert!«
Ober Sill keem ne.
Se reep wedder:
»Ik will mi erst den Böön besehn. Lot den Damper man susen.«
»Den Böön wies ik di morgen, dat is nu all to düster,« sä he gau un dach: wenn se morgen kummt, sett ik den Koater solang up't Schuer, denn ward se em ne gewoahr.
Se güng ober spöttenup.
De Sook wör mau.
»Doar kanns du ne rup, Sill,« reep Kassen iernst un keem neuger.
»Worüm ne?«