»Diern, dat geiht ne. Jerst mol is dat all to düster, un denn steiht doar allens up 'n Kupp. Doar bricks du Arms un Been.«
»Dat deiht nix. Ik will doar wenigstem mol rupkieken,« sä se.
De Sook wör mau.
»Au ... au ... au ...« jaul Kassen.
Se stünn still.
»Wat heß?« freug se.
»Au ... au ... au ... mi is de Ramm int Been schooten. Ik kann ne mihr stohn. Smeer mi gau 'n beetjen.«
Ober se wür neeschierig worden un wull nu mol den Böön sehn.
»Au ... au ... au ...« jaul Kassen wedder.
Mit 'n Mool füng de Koater up'n Böön an to jaulen.