Der letschte Hiwel schpring ich nuf,
Un ep ich drowe bin,
Schtreck ich mich uf so hoch ich kann
Un guk mit Luschte hin;
Ich seh’s alt Schtee’haus dorch die Beem,
Un wott ich wär schun drin.
Guk, wie der Kicheschornschtee’ schmokt —
Wie oft hab ich sell g’seh’,
Wann ich draus in de Felder war,
’N Buwele jung un klee’.