Am Samschdag gehn die Dschent’lleit ’m Schtedt’l zu
Un schtelle dort am deirschte Wertshaus uf.
Wie is des junge Baurevolk doch ufgedresst,
Wie heewe se die Kepp so schteif un hoch!
Wie dhun se in die schtolze Fäsch’ns renne,
M’r kann se nimme vun de Schtadtleit kenne,
Sie mache all ihr Hochmuths-Wege nooch.
D’er Vatter denkt: Was hab ich schmärte Sehne,
Die Mutter sagt: Mei Mäd die kumme raus!
So Schteil koscht Geld. Ja well, m’r kann jo lehne.