Sell geht ’n Weil, bass uf, du werscht’s ball sehne,
Der Vatter „geht d’r Bungert Fens ball ’naus.”
Vor Alters war es als en Sinn un Schand,
Meh’ Schulde mache as m’r zahle kann;
’Sis net meh so: m’r gebt juscht Notis dorch die Editors
M’r het geclos’t, un dhet cumpaunde mit de Creditors,
Wer so betriegt, der is en Dschent’lmann.
Wie lebt m’r nau? Ich sehn du weescht noch nix!
M’r lebt juscht wie d’rvor: des fixt die Lah!
M’r eegent nix — die Fraa hot’s all in Hand —