Do heest’s, es werre Junge oft,

Wie gans vernaddert, unverhofft!

Sie sehne in der Kohlegluth

’N Haus vor sich — ’n scheenes Gut —

Un wolle mitenanner fort

Zu hause an dem scheene Ort.

Ich glaab net viel an Hexerei —

Mag sei’, ’s is eppes so debei!

Eens wees ich awer gans gewiss:

Es gebt keen Platz wie seller is;