Er schpukt m’r immer vor dem Herz
Un weckt ’n Art vun Freedeschmerz.
Denk ich an sell alt Mäntelschtick,
Dann kummt mei’ Kindheet widder z’rick;
Dann lebt der gute Vater noch —
Dann is die Mammi widder Koch!
Un die Geschwischter — all zerschtreit —
Versammle an der Owetzeit!
Vor mir ’n Buwele, zart un klee’,
Liegt’s Lewe widder wunnerschee’!