Vun Schpinne Neschter, mache schpukig Licht;

Un wo ’n Scheib verbroche is, dort schteckt

En alter Hut, der dhut sei’ letschte Plicht.

Was doch des ganse Ding Gedanke weckt!

Un sehnscht owig der Miehl en Weide Roi?

Sie schlängelt dort so schreeks am Hiwel hi’,

Uf eener Seit die Wiss. Wie schee’ im Mai

Die Vegel singe dort, vergesst m’r nie!

Sell is der Rees. Dort hab ich oft geschpei’t

Muschkrotte, Schlange an de griene Bänks;