Dô sprach diu minneclîche: ‚du hâst mir wol geseit. 241
du solt hân dar umbe ze miete rîchiu kleit,
und zehen marc von golde die heiß ich dir tragen.‘
des mac man solhiu mære rîchen vrouwen gerne sagen.
Man gab im sîne miete, daß golt und ouch diu kleit. 242
dô gie an diu venster vil manec schœniu meit:
si warten ûf die strâße: rîten man dô vant
vil der hôch gemuoten in der Burgunden lant.
Dâ kômen die gesunden, die wunden tâten sam; 243
si mohten grüeßen hœren von vriunden âne scham.