dô er den künic Gunther niht bî Sîvride sach:
Sît willekomen, hêr Sîvrit; ir sult mich wißßen lân, 509
war ir mînen bruoder, den künic, habet getân?
Prünhilde sterke in wæn uns habe benomen:
‚sô wære ir hôhiu minne uns ze grôßen schaden komen.‘
Die angest lât belîben: iu und den mâgen sîn 510
enbiutet sînen dienest der hergeselle mîn.
den lie ich wol gesunden: er hât mich iu gesant,
daß ich sîn bote wære mit mæren her in iuwer lant.
‚Ir sult daß ahten schiere, swie sô daß geschehe, 511