Dô sprach diu vrouwe Prünhilt: ‚wie kunde daß gesîn? 759
ob ander nieman lebete wan dîn unde sîn,
sô möhten im diu rîche wol wesen undertân:
die wîle daß lebet Gunther, sô kundeß nimmer ergân.‘
Dô sprach aber Kriemhilt: ‚sihestu, wie er stât, 760
wie rehte hêrlîche er vor den recken gât,
sam der liehte mâne vor den sternen tuot!
des muoß ich von schulden tragen vrœlîchen muot.‘
Dô sprach diu vrouwe Prünhilt: ‚swie wætlîch sî dîn man, 761
swie biderbe und swie schœne, sô soltu vor im lân