daz er sînen lieben sun nimmer solde mêr gesehen.
‚Wachet, hêrre Sigmunt! mich bat nâch iu gân 958
Kriemhilt mîn vrouwe: der ist ein leit getân,
daß ir vor allen leiden an ir herze gât:
daß sult ir klagen helfen, wan eß sêre iuch bestât.‘
Ûf rihte sich dô Sigemunt, er sprach: ‚waß sint diu leit 959
der schœnen Kriemhilde, sô du hâst geseit?‘
der bote sprach mit weinen: ‚si muoß von schulden klagen:
jâ ist von Niderlanden der küene Sîvrit erslagen.‘
Dô sprach der künic Sigemunt: ‚lât daß schimpfen sîn 960