wir mugen ir doch niht vüeren, mîn hêrre eß uns verbôt,
daß wir iht gâbe næmen: ouch ist es harte lützel nôt.‘
Dô wart der vogt von Rîne dâ von vil ungemuot, A.1430
daß si versprechen wolden sô rîches küneges guot:
dô muosen si enphâhen sîn golt und sîn gewant,
daß si mit in vuorten sît in Etzelen lant.
Si wolden sehen Uoten, ê daß si schieden dan. A.1431
Gîselher der junge brâht die spileman
vür sîne muoter Uoten; diu vrouwe enbôt dô dan,
swaß si êren hête, daß wære ir liebe getân.