lât mich ûß dem hûse mit iurme vride gân
von disem herten strîte mit dem gesinde mîn.
daß wil ich umbe iuch degene immer dienende sîn.‘
‚Waß vlêhet ir sô sêre?‘ sprach hêr Wolfhart, A.1930
‚jane hât der videlære die tür nie sô verspart,
wir entsließen si sô wîte, daß wir dar vür gân.‘
‚nu swîc,‘ sprach hêr Dietrîch, ‚du hast den tievel getân.‘
Dô sprach der künic Gunther: ‚erlouben ich iu wil: A.1931
vüert ûß dem hûse wênec oder vil
âne mîne vînde: die suln hie bestân.