dô wurden disiu mære Kriemhilde kunt,
waß er von Tronje Hagenen in strîte het getân;
des im diu küneginne vil hôhe danken began.
‚Nu lône dir Got, Îrinc, vil mære helt guot, 1992
du hâst mir wol getrœstet daß herze und ouch den muot:
nu sihe ich rôt von bluote Hagnen sîn gewant.‘
Kriemhilt nam im selbe den schilt vor liebe von der hant.
‚Ir muget im mâßen danken,‘ sô sprach Hagene, 1993
‚jâ ist noch harte kleine dâ von ze sagene:
und wolde erß noch versuochen, sô wær er küen ein man.