du hâst diu dînen mære ze hove ze lûte gesagt.‘
Die vûst begunder twingen: dô lief er in an 2079
und sluoc sô krefteclîche den Hiunischen man,
daß er im vor den vüeßen lac vil schiere tôt.
dô was aver gemêret des künic Etzelen nôt.
‚Hin, du zage mære,‘ sprach dô Rüedegêr, 2080
‚ich hân doch genuoge leit unde sêr.
daß ich hie niht envihte, zwiu wîßest du mir daß?
jâ wær ich den gesten von grôßen schulden gehaß,
‚Und alleß, daß ich mehte, daß hete ich in getân, 2081