ja erbarmet in diu gâbe, die der helt guot
bî sînen lesten zîten sô nâhen het getân.
vil manec rîter edele mit im trûren began.
‚Nu lôn iu Got von himele, vil edel Rüedegêr. 2136
eß wirt iur gelîche deheiner nimmer mêr,
der ellenden recken sô hêrlîchen gebe.
sô sol daß Got gebieten, daß iuwer tugende immer lebe.‘
‚Sô wê mich dirre mære,‘ sô sprach ab Hagene. 2137
‚wir heten ander swære sô vil ze tragene:
suln wir mit vriunden strîten, daß sî Got gekleit.‘