‚ê ich sô lesterlîche von eime degene
vlühe, meister Hildebrant, als ir hie habt getân:
ich wânde ûf mîne triuwe, ir kundet baß gein vînden stân.‘
Dô sprach meister Hildebrant: ‚zwiu verwîßet ir mir daß? 2281
nu wer was, der ûfme schilde vor dem Wasgensteine saß,
dô im von Spâne Walther sô vil der mâge sluoc?
ouch habt ir noch ze zeigen an iu selben genuoc.‘
Dô sprach der hêrre Dieterîch: ‚daß enzimt niht helde lîp, 2282
daß si suln schelden sam diu alten wîp.
ich verbiute iu, meister Hildebrant, daß ir iht sprechet mêr.