„A Sennrin, dö hat’s gern,
Hat’s gern, wann einer kimmt,
Der neue Liedeln kann
Und schöne Sträußerln bindt;
Der schön jodelt und schön singt
Und sein Hütl lustig schwingt,
Der schön jodelt und schön pfeift,
Und um d’ Almen ummaschleift.
Der Bua klopft leise an
Bei der Sennrin ihrer Tür: